ต่อจากครั้งก่อนที่ผมเขียนทิ้งเอาไว้นะครับ ใครที่ยังไม่ได้อ่านพาร์ทแรกแนะนำว่าให้ไปอ่านก่อนนะครับ กลับไปอ่านพาร์ท 1

ครั้งแรกผมแนะนำว่าให้ขายอะไรก็ได้ที่มีคนพอใจจะซื้อ แน่นอนว่ามันกว้างมากๆ และดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยแนะนำแนวทางให้เพื่อนๆเลยแม้แต่นิดเดียว เอนทรี่นี้เลยจะเป็นการชี้เฉพาะเจาะจงลงไปซะมากกว่า

” ขายสิ่งที่คนต้องการ ” หรือก็คือขาย Need นั่นเอง ซึ่งความต้องการตรงนี้ บางครั้งก็ไม่ใช่เพื่อความอยู่รอดอย่างเดียวครับ ในการใช้ชีวิต พื้นฐานก็มี อาหาร น้ำ ยา ที่อยู่อาศัย แล้วก็การสืบต่อเผ่าพันธุ์ นั่นคือ Need ของชีวิตที่พวกเราร่ำเรียนกันมาหลายยุคหลายสมัย

Need อีกแบบหนึ่งคือ Need เพื่อสังคม เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม ดังนั้น หน้าตาทางสังคมสำหรับมนุษย์จึงสำคัญไม่น้อยไปกว่าการมีชีวิตอยู่ อย่างเช่น เครื่องสำอางค์ มันไม่ได้มีประโยชน์ด้านการมีชีวิต แต่มันมีประโยชน์ด้านการเข้าสังคม ที่มันขายได้ก็เพราะมันทำให้ผู้หญิงหน้าตาบ้านๆธรรมดาๆสวยขึ้นมาได้ในบัลดล ซักพักมันก็กลายเป็น Need อย่างหนึ่งของผู้หญิง

Need ประเภทนี้จะขายได้ง่ายกว่า Need เพื่อความอยู่รอด หวังว่าทุกคนจะหาสินค้าที่ใช่ได้นะครับ ^^

สินค้าและบริการทุกๆอย่าง ขายได้หมดครับ(ตราบใดที่ไม่ผิดกฎหมาย) ดังนั้น วิธีแรกคือ “ขายอะไรก็ได้ที่คุณพอใจจะขายและมีคนพอใจจะซื้อ”
สินค้าทุกอย่าง(ส่วนใหญ่) มีตลาดและกลุ่มเป้าหมายอยู่แล้ว สิ่งที่คุณต้องรู้คือ กลุ่มเป้าหมายของเรามีความต้องการและความชอบแบบไหน ซึ่งตรงจุดนี้จะมีผลในการออกแบบหน้าเว็บของเรา เช่น หากคุณจะขายอาหารสัตว์ มันคงไม่ดีแน่ถ้าคุณออกแบบเว็บแนวเมทัลร็อคออกมา =_=’

หลังจากที่เรารู้แล้ว ว่ากลุ่มลูกค้าของเราคือกลุ่มไหนและมีความต้องการและความชอบยังไง ต่อไปก็คือ สำรวจคู่แข่ง(เว็บอื่นๆน่ะแหละ) เว็บทุกเว็บไม่มีคำว่าสมบูรณ์แบบ ดังนั้น แต่ละเว็บก็จะมีจุดอ่อนและจุดแข็งเป็นของตัวเอง ซึ่งเราควรจดจำและบันทึกเอาไว้ โดยทำเว็บให้ดีและนำจุดอ่อนหลักๆของแต่ละเว็บมาปรับปรุงเว็บเราให้ดีขึ้น

พาร์ทแรกนี้ ขอจบแต่เพียงเท่านี้ครับ ติดตาม Part2 ได้เร็วๆนี้ครับ

บางคนขนาดความลับส่วนตัวยังเอามาแชร์ ประเภทว่า มีแฟนกี่คนมีกิ๊กกี่คนหรือเสียตัวไปแล้วก็ครั้งก็ยังเอามาแชร์ ( =.=!)
อย่าคิดว่าจะรู้กันแค่ไม่กี่คนนะครับ เกิดเพื่อนเราหมั่นไส้เราขึ้นมาแล้วเอาความลับเราไปแชร์ต่อ มันกระจายเร็วกว่าไฟลามทุ่งอีกนะครับ สองวันดังแน่ๆ แม้ตอนแรกเราจะแค่แชร์ให้เพื่อนรู้เท่านั้น

ใครที่อยู่ในสังคมออนไลน์เป็นชีวิตจิตใจควรคำนึงถึงข้อนี้ด้วยนะครับ ไม่มีความเป็นส่วนตัว 100% อยู่ในโลกออนไลน์ ทวีตอันเดียวจากทวิตเตอร์ยังทำคนตกงานได้เพราะทวิตว่าเสียๆหายๆให้บริษัท ยิ่งถ้าความลับของเรารั่วออกไป งานนี้หมดอนาคตได้เลยนะครับ

ความลับบางอย่าง รู้กันแค่ไม่กี่คนหรือเก็บไว้ในใจตัวเองเป็นดีที่สุดครับ โลกออนไลน์ข่าวสารมันรวดเร็วครับ

ค้าขายกันแบบไม่เห็นหน้าเห็นตาเจ้าของเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดความระแวงว่าผู้ขายจะโกงผู้ซื้อหรือเปล่า ในขณะเดียวกัน ผู้ขายก็กลัวว่าผู้ซื้อจะชักดาบหรือเปล่าเช่นกันครับ หลายๆที่จึงมีมาตรการต่างๆเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือของร้าน วันนี้เราจะมาพูดกันว่า ผู้ขายหรือผู้ซื้อที่ “น่ากลัว” มากกว่ากัน

ก่อนอื่นเราต้องแบ่งเป็นสองกรณี นั่นคือกรณีซื้อขายในประเทศ และซื้อขายต่างประเทศ

การซื้อขายในประเทศ คือกรณีที่ผู้ซื้อและผู้ขายอยู่ในประเทศเดียวกัน แน่นอนว่าเรื่องการส่งของ การชำระเงิน ง่ายกว่าอยู่คนละประเทศกันอย่างแน่นอน ในกรณีคนไทย ซึ่งไม่ค่อยวางใจกับการซื้อขายออนไลน์ซักเท่าไร คนไทยจะสกรีนหน้าเว็บหน้าร้านทั้งหมด เพื่อประเมินว่าร้านเรามีความน่าเชื่อถือหรือเปล่า ไม่ว่าจะเป็นที่อยู่ร้าน เบอร์โทรศัพท์ติดต่อ หน้าเพจFacebook ฟีดแบ๊คจากลูกค้าที่เคยใช้บริการ แน่นอนว่าการเริ่มต้นขายของกับคนไทยด้วยกันเองเป็นเรื่องยากพอสมควร เพราะคนไทยจะระแวงผู้ขายไว้ก่อนถ้าไม่มีความน่าเชื่อถือเพียงพอ แรกอาจต้องคุยกับลูกค้าแบบตัวๆเพื่อให้ลูกค้าวางใจที่จะซื้อขายกับเรา

ดังนั้น ในกรณีซื้อขายในประเทศไทย ผู้ขายต้องวางตัวให้ดูน่าเชื่อถือ อีกทั้งเรื่องจรรยาบรรณการค้าขายก็ต้องมีด้วยครับ อย่าลืมว่ากรณีคนไทย ผู้ซื้อกลัวผู้ขายนะครับ

การซื้อขายระหว่างประเทศ อันนี้ต้องทำความเข้าใจใหม่กันเลยครับ เพราะกรณีคนต่างชาติไม่เหมือนคนไทย ต่างชาตินั้น คนขายจะกลัวคนซื้อครับ ยิ่งโดยเฉพาะคนขายเป็นคนไทยหรือคนแถบเอเชีย ผู้ขายต้องระวังให้มากและคิดมาตรการป้องกันผู้ซื้อโกงด้วยครับ เพราะอะไร?
เพราะการชำระเงินระหว่างประเทศผ่านบริการอย่าง PayPal ผู้ซื้อสามารถดึงเงินคืนได้ครับ!!

จริงอยู่ว่ามันเป็นนโยบายของ PayPal แต่เพราะนโยบายข้อนี้ ทำให้เกิดความเสี่ยงต่อผู้ขายทันที อย่างกรณีชำระเงินเรียบร้อย ส่งของถึงเรียบร้อย แต่ลูกค้าดึงเงินกลับด้วยสารพัดเหตุผล (ตั้งแต่สินค้าเป็นรอยขนแมวยาวไม่กี่มิล สีต่างจากในรูปเล็กน้อย ของไม่ถึงทั้งๆที่ไปรษณีย์แจ้งว่าของถึงแล้ว หรือสินค้าหักซึ่งบางครั้งลูกค้าหักเอง!!) โดยเฉพาะถ้าลูกค้าเป็นคนอเมริกาแล้วผู้ขายเป็นคนไทย แม้เราจะมีหลักฐานเยอะแยะมากมายขนาดไหน แต่ทาง PayPal ก็มักจะตัดสินให้ผู้ซื้อถูกเสมอ ในกรณีนี้ ผมแนะนำให้ผู้ขายเขียนนโยบายต่างๆไว้ในร้านให้ชัดเจน เก็บข้อมูลการพูดคุยกับลูกค้าให้ละเอียดที่สุด (คุยไรไปบ้างเก็บให้หมด) เลข Tracking No. พูดง่ายๆก็คือ มีหลักฐานอะไร เก็บให้หมด เวลาคุณซวย เจอลูกค้าเปิดเคสอย่างน้อยก็มีหลักฐานการซื้อขายแบบละเอียดยิบๆอยู่

1. สำเนาทะเบียนบ้านของเจ้าของร้าน ต้องเป็นที่อยู่ที่ติดต่อได้ง่ายและสะดวก
2. สำเนาบัตรประชาชน เพื่อยืนยันว่าผู้ขายมีตัวตน
3. เว็บไซต์ที่เป็นหน้าร้านของท่าน (ต้องเปิดมาไม่น้อยกว่า 6 เดือน และไม่มีประวัติด่างพร้อยตามอินเทอร์เน็ตและเว็บบอร์ดต่างๆ)
4. อีเมลล์ เบอร์โทรศัพท์ติดต่อ ที่สามารถติดต่อได้จริง
5. ประวัติการซื้อขายของในร้านคุณ อาจเป็นรายการในบัญชีธนาคารหรือข้อมูลที่ระบบร้านค้าออนไลน์เก็บเอาไว้

ทางเรามีแบนเนอร์ Verified Partner ให้คุณสองขนาด คือ 100×100 พิกเซล และ 468×90 พิกเซล ซึ่งจะส่งให้ท่านดูเมื่อเว็บของคุณผ่านการพิจารณา แต่หากท่านไม่ชอบ หรือมันไม่เหมาะกับหน้าเว็บของคุณ คุณก็สามารถเลือกที่จะออกแบบแบนเนอร์เองได้เช่นกัน

การพิจารณาใช้เวลาอย่างมาก 7 วัน เมื่อผ่านการพิจารณา คุณจะได้อีเมลล์ที่มีแบนเนอร์จากทาง Newssorch (ซึ่งสามารถออกแบบใช้เองได้) และลิงค์ของข้อมูลร้านค้าของท่านที่จะถูกจัดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยจะให้ท่านฝังลิงค์ลงไปในรูปภาพที่ท่านจะใช้แปะบนหน้าเว็บ (วิธีฝังลิงค์ลงรูปภาพจะส่งให้พร้อมกับข้อมูลหลังผ่านการพิจารณา)

โครงการนี้จัดทำเพื่อเพิ่มความเชื่อมั่นและกระตุ้นตลาด E-commerce ไทย หวังว่าจะมีประโยชน์ต่อทุกคนนะครับ

ติดต่อส่งข้แมูลได้ทางอีเมลล์ darksammer@gmail.com