ก่อนอื่น ให้เพื่อนๆเช็คเมมโมรี่ภายในเครื่องก่อนนะครับ ว่ายังเหลืออยู่มากน้อยแค่ไหน อย่างน้อยควรมากกว่าขนาดของแอพที่ต้องการลงซัก 20 MB นะครับ เช่น แอพที่จะลงมีขนาด 30 MB เนื้อที่ภายในเมมโมรี่เครื่อง ควรมีมากกว่า 20MB และคุณต้องมีไฟล์แอพสกุล .apk ที่พร้อมติดตั้งไว้ในคอมพิวเตอร์ด้วยนะครับ

โปรแกรมที่เราจะใช้ชื่อว่า iAPK สามารถหาได้จาก Google เลยครับ อีกทั้งโปรแกรมนี้เป็นโปรแกรมที่ไม่ต้องติดตั้ง โหลดมาแล้วใช้ได้เลย คงไม่มีอะไรยุ่งยากนัก

หลังจากนั้น ต้องไปเปิด USB Debugging ก่อนครับ โดยไปที่ Menu –> Setting –>Applications –>Development ซึ่งจะขึ้นเมนูตามภาพ
 

ขึ้นถามกด OK

หลังจากนั้น ต่อสาย USB เข้ากับคอมพิวเตอร์ แล้วไปดูที่มือถือว่า มีเมนู USB Connected กับ USB Debugging Connected ขึ้นที่แถบ Notification ด้านบนหรือเปล่า ถ้าขึ้นก็โอเคครับ ถ้ายังไม่ขึ้นกลับไปเริ่มขั้นตอนแรกใหม่

กลับมาที่คอมพิวเตอร์นะครับ ให้เปิดโปรแกรม iAPK ขึ้นมา ซึ่งจะขึ้นหน้าต่างอันเล็กๆขึ้นมาประมาณนี้

หากท่านเปิดแล้วเจอปุ่มสามปุ่มขึ้นมา ให้กดตรง Install APKs นะครับ หลังจากนั้นก็ลากไฟล์ .apk ซึ่งเป็นแอพที่เราต้องการลง ลากลงไปในช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆนี้เลยครับ บางเครื่องอาจขึ้นว่า Installing APK หรืออาจจะไม่ขึ้นก็ได้นะครับ ขึ้นอยู่กับสเปคเครื่องของคุณด้วย บางเครื่องจะดูเหมือนโปรแกรมค้าง แต่แท้จริงแล้วกำลังติดตั้งแอพให้เราอยู่ ซึ่งเวลาที่ใช้จะขึ้นอยู่กับขนาดแอพที่เราลงครับ หลังจากนั้น พอลงแอพเสร็จจะมีหน้าต่างแจ้งว่าติดตั้งเรียบร้อย หลังจากนั้นก็สนุกสนานกับแอพที่โหลดมาได้ตามใจชอบเลยครับ

ต่อจากครั้งก่อนที่ผมเขียนทิ้งเอาไว้นะครับ ใครที่ยังไม่ได้อ่านพาร์ทแรกแนะนำว่าให้ไปอ่านก่อนนะครับ กลับไปอ่านพาร์ท 1

ครั้งแรกผมแนะนำว่าให้ขายอะไรก็ได้ที่มีคนพอใจจะซื้อ แน่นอนว่ามันกว้างมากๆ และดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยแนะนำแนวทางให้เพื่อนๆเลยแม้แต่นิดเดียว เอนทรี่นี้เลยจะเป็นการชี้เฉพาะเจาะจงลงไปซะมากกว่า

” ขายสิ่งที่คนต้องการ ” หรือก็คือขาย Need นั่นเอง ซึ่งความต้องการตรงนี้ บางครั้งก็ไม่ใช่เพื่อความอยู่รอดอย่างเดียวครับ ในการใช้ชีวิต พื้นฐานก็มี อาหาร น้ำ ยา ที่อยู่อาศัย แล้วก็การสืบต่อเผ่าพันธุ์ นั่นคือ Need ของชีวิตที่พวกเราร่ำเรียนกันมาหลายยุคหลายสมัย

Need อีกแบบหนึ่งคือ Need เพื่อสังคม เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม ดังนั้น หน้าตาทางสังคมสำหรับมนุษย์จึงสำคัญไม่น้อยไปกว่าการมีชีวิตอยู่ อย่างเช่น เครื่องสำอางค์ มันไม่ได้มีประโยชน์ด้านการมีชีวิต แต่มันมีประโยชน์ด้านการเข้าสังคม ที่มันขายได้ก็เพราะมันทำให้ผู้หญิงหน้าตาบ้านๆธรรมดาๆสวยขึ้นมาได้ในบัลดล ซักพักมันก็กลายเป็น Need อย่างหนึ่งของผู้หญิง

Need ประเภทนี้จะขายได้ง่ายกว่า Need เพื่อความอยู่รอด หวังว่าทุกคนจะหาสินค้าที่ใช่ได้นะครับ ^^

สินค้าและบริการทุกๆอย่าง ขายได้หมดครับ(ตราบใดที่ไม่ผิดกฎหมาย) ดังนั้น วิธีแรกคือ “ขายอะไรก็ได้ที่คุณพอใจจะขายและมีคนพอใจจะซื้อ”
สินค้าทุกอย่าง(ส่วนใหญ่) มีตลาดและกลุ่มเป้าหมายอยู่แล้ว สิ่งที่คุณต้องรู้คือ กลุ่มเป้าหมายของเรามีความต้องการและความชอบแบบไหน ซึ่งตรงจุดนี้จะมีผลในการออกแบบหน้าเว็บของเรา เช่น หากคุณจะขายอาหารสัตว์ มันคงไม่ดีแน่ถ้าคุณออกแบบเว็บแนวเมทัลร็อคออกมา =_=’

หลังจากที่เรารู้แล้ว ว่ากลุ่มลูกค้าของเราคือกลุ่มไหนและมีความต้องการและความชอบยังไง ต่อไปก็คือ สำรวจคู่แข่ง(เว็บอื่นๆน่ะแหละ) เว็บทุกเว็บไม่มีคำว่าสมบูรณ์แบบ ดังนั้น แต่ละเว็บก็จะมีจุดอ่อนและจุดแข็งเป็นของตัวเอง ซึ่งเราควรจดจำและบันทึกเอาไว้ โดยทำเว็บให้ดีและนำจุดอ่อนหลักๆของแต่ละเว็บมาปรับปรุงเว็บเราให้ดีขึ้น

พาร์ทแรกนี้ ขอจบแต่เพียงเท่านี้ครับ ติดตาม Part2 ได้เร็วๆนี้ครับ

วลีที่ว่า “จนกระทั่งธนูปักที่เข่า” เป็นวลีจากตัวละครในเกม The Elder Scrolls V : Skyrim ซึ่งเป็น NPC ทหารประจำเมืองต่างๆในเกมซึ่งเท่าที่เห็นก็เกือบทุกเมืองและเกือบทุกตัว มาจากประโยค “I used to be an adventurer like you, then I took an arrow in the knee.” ภาษาบ้านๆก็ประมาณว่า เมื่อก่อนฉันก็เป็นนักผจญภัยแบบคุณนี่แหละ จนกระทั่งโดนธนูปักที่เข่า เลยต้องมาเป็นทหารยาม (แล้วมันเกี่ยวอะไรฟะ = = )

ในคลิปจะเห็น NPC หลายตัวพูดประโยคเดียวกันนี้ตลอด ผู้เล่นเกมนี้เลยจับเอามาเล่นกันเป็นมุขที่ใช้เวลาที่สถานการณ์พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ไม่ว่าจะจากดีเป็นร้ายหรือร้ายเป็นดี ตอนแรกๆก็เล่นกันแค่ในกลุ่มคนที่เล่นเกมนี้ ซักพักนึง ด้วยอิทธิพลของโซเชียลเน็ตเวิร์คผ่านทวิตเตอร์และเฟซบุ้ค วลีนี้ก็แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว

บางคนขนาดความลับส่วนตัวยังเอามาแชร์ ประเภทว่า มีแฟนกี่คนมีกิ๊กกี่คนหรือเสียตัวไปแล้วก็ครั้งก็ยังเอามาแชร์ ( =.=!)
อย่าคิดว่าจะรู้กันแค่ไม่กี่คนนะครับ เกิดเพื่อนเราหมั่นไส้เราขึ้นมาแล้วเอาความลับเราไปแชร์ต่อ มันกระจายเร็วกว่าไฟลามทุ่งอีกนะครับ สองวันดังแน่ๆ แม้ตอนแรกเราจะแค่แชร์ให้เพื่อนรู้เท่านั้น

ใครที่อยู่ในสังคมออนไลน์เป็นชีวิตจิตใจควรคำนึงถึงข้อนี้ด้วยนะครับ ไม่มีความเป็นส่วนตัว 100% อยู่ในโลกออนไลน์ ทวีตอันเดียวจากทวิตเตอร์ยังทำคนตกงานได้เพราะทวิตว่าเสียๆหายๆให้บริษัท ยิ่งถ้าความลับของเรารั่วออกไป งานนี้หมดอนาคตได้เลยนะครับ

ความลับบางอย่าง รู้กันแค่ไม่กี่คนหรือเก็บไว้ในใจตัวเองเป็นดีที่สุดครับ โลกออนไลน์ข่าวสารมันรวดเร็วครับ